Ik ben nu 11 maanden jong !

Hallo vrienden!

Vandaag vieren we mijn 11de vermaanddag.

Ja ja, voor je 't weet, zal ik volwassen zijn.

Veel zal ik waarschijnlijk niet meer groeien.

Een grote eter ben ik trouwens niet.

Mijn baasjes zeggen dat ik klein maar fijn EN pienter ben.

Vanmorgen zijn we nog eens even naar die lieve mensen in de witte jassen gegaan.

Mijn uitmuntende speurneus zei mij dat er iets niet klopte

en daarom ben ik daar niet zomaar binnen gelopen !

Ik bleef stokstijf staan op een tweetal meter van de inkom.

Wat dacht je ! Ik ben geen ezel !

Baasje nam mij voor de zoveelste keer in haar armen en 

we gingen dan maar samen de deur door.

Daar keek de man gewoon diep in mijn oogjes.

Ja, sinds enkele dagen traant mijn linkeroog flink.

Kijk zelf maar.

Ik ben in 't geheel niet triest, hoor.

Het zou gewoon een traankanaaltje zijn dat verstopt is. 

Niets ergs. Mijn neusje is trouwens nat zoals normaal.

 

Baasje had het al een tijdje opgemerkt en kon het niet laten

van zomaar weer met mij naar die witte jassen te lopen.

Als beloning kregen we wel een vloeiend oogzalfje
en een toverdrankje mee naar onze nest.

Het zalfje doet geen pijn en het toverdrankje is gewoon heerlijk !

Moet je weten dat ik dat gedurende 5 dagen iedere middag als dessert ga krijgen.

Toch wel fijn, zo je vermaanddag kunnen vieren!

Dit is een foto van gisteren op de nieuwjaarsreceptie van de Stad Lier.
Hier sta ik op de trap voor het stadhuis.

Gelukkig kreeg ik af en toe ook wat lekkers.

AKE OME KOTO YORO !!! m(^o^)m

*** GELUKKIG NIEUWJAAR !!! ***

Het is hier nu 1 januari 2014 (15u05).

Binnen een uurtje is het in Japan al weer 2 januari.

Na een woelige nachtwandeling hebben we
rond de middag een leuke dagwandeling gedaan!

Was me dat gisteren, zeg.

Ik schrok mij bijna dood van al dat geknetter en gedoe!

Wat een idee om 's nachts oorlog te gaan voeren.

Mensen zijn zotte wezens, als je 't mij vraagt.
Als ik dat in de verte hoorde,
wilde ik al niet meer verder lopen.

Ik ging meteen plat op de grond liggen. Wat dacht je!

Mijn lijfje bibberde zodanig dat baasje mij enkele keren in haar armen genomen heeft.

Terug thuis wilde ik niet in mijn bedje gaan liggen.

Uitzonderlijk gingen baasjes mij dan in hun slaapkamer installeren,

maar uiteindelijk heb ik zelf een plekje in de gang gevonden.

Daar mocht mijn mandje staan.

Dat was vlak bij de voordeur,
zodat ik op ieder moment snel weg zou kunnen vluchten...?!

Vandaag hebben we dezelfde route als gisteren genomen en

ik snap het niet, maar er was bijna geen kat te bespeuren.
Ook waren er geen bommetjes die ontploften en vuurbloemen.

Hebben al die mensen zich nu tegelijk bezonnen en de oorlog toch maar gestaakt?

Kijk, hier is nu niemand meer te zien.
Waar zijn al die gekke mensen nu?

Mijn vriendje stond er gelukkig nog.

Zou ik wel meegaan?

Het bruggetje is vandaag nogal glibberig.

Om onze wandeling in schoonheid te eindigen 

zijn we op de Grote Markt nog een pintje gaan pakken. 

Kom nu maar met dat snoepje.
Ik zit hier al een poosje braaf te zijn.

Oef! Dat heb ik beet.

Ik zit hier toch weer voorbeeldig, niet? 

Daaaaag!!!  Nog een heel prettige dag en een fijn 2014!

WAN !

Lieve mensen,

Het schijnt dat ik in de nieuwe editie van het Japanse hondentijdschrift WAN sta!
Het gaat over de januari-editie van 2014.

Dat ben ik NIET op de voorpagina!
Zo'n dikke nek heb ik nog niet... :)

Mijn baasjes werden vrij laat gecontacteerd en ik bekleed amper een halve pagina.

Toch ben ik er erg fier op. Herken je mij hierboven?!

Van blijdschap (vermoed ik) gingen we met ons drietjes
een wandeling door Lier maken.
Kijk. Hier zijn we bij de schapenherder. Mijn vriendje zit er ook nog altijd bij.

Ik heb even in zijn oor gefluisterd dat ik zotte baasjes heb,
maar dat hij er maar niet op moet letten.

En natuurlijk krijgt hij ook een kusje, want wij zijn dikke vrienden!

En nu maar even poseren en wat grijnzen voor het kiekje.

Hier nog een kerststal-situatie. Arme schaapjes. 

Kan ik nu echt niets voor jullie doen?

Ja ja!    "Voet!"  Zeg, is het nu maar voor de foto? Ik krijg er hopelijk toch wat voor?!

OK!    "Zit voor!"
Geef dat snoepje nu maar vlug of ik slaaf mij niet meer uit, hoor.

Naar de Kerstmarkt in Leuven

Enkele dagen geleden gingen we met heel ons gezinnetje

met de trein naar de kerstmarkt in Leuven.

Het was de 2de keer in mijn leven dat ik met zo'n treindinges reed.

Eng, hoor!

Ik werd er pas gerust in toen ik op baasjes' schoot mocht kruipen 

en door het raampje kon kijken, zoals in de auto.

Aangekomen in Leuven stond er voor het station

een kerststal in de vorm van een bushalte.

 Al dat tromgeroffel en gedinges is eigenlijk niets voor mij.

Zie die rode mannetjes met witte baarden in de verte.

Wat maakten die toch een hels lawaai.

Fanfare of niet, ik vond het maar niks.

De gebouwen in Leuven waren wel heel mooi versierd,

maar daar keek ik amper naar.

Ik had te veel werk met het verwerken van al dat lawaai om mij heen.

 

 Deze gele buldog keek zelfs niet naar mij om.

Wat doet iedereen toch raar tijdens zo'n kerstperiode.

 Weer een mooie kerststal.

En zie al dat volk op straat!

Je kon over de koppen lopen.

Af en toe werd het mij echt te veel en dan
gingen baasjes met mij ergens binnen een pintje pakken. Ik wil jullie niet misleiden : ik moest het altijd wel stellen met gewoon water...

 Dit was het topmoment van de avond!

Ik mocht (moest?) met het rode mannetje op de foto.

Ook weer de allereerste keer in mijn leven!

 In dit tentje hebben baasjes voor mij een kerstcadeautje gekozen : een piepvarkentje.

Ik weet nog altijd niet goed hoe het werkt en of ik het wel leuk vind,

maar mijn baasjes hebben er blijkbaar veel plezier mee.

 Wat ik niet begreep, is dat dat rode mannetje met zijn witte baard

overal zomaar plots opdook.
Kijk, daar heb je hem weer. Nu doet hij alsof hij niet kan bewegen.

Hij wilde mij zeker voor de gek houden of wat?

Er waren leuke kaarsen in overvloed!

Baasje had mij wel op deze carrousel willen zetten, 

maar die bleek alleen voor kindjes te zijn.

Moet je weten dat ik nog geen jaar oud ben en er dus eigenlijk ook wel recht op heb.

Maar stiekem was ik toch opgelucht dat ik er niet op mocht...!

Stel je voor.
Ik zou er zat afgekomen zijn zonder een druppel alcohol.

Daar ben ik echt nog wel te jong voor.

Voor mij was er veel snuffelwerk daar op die kerstmarkt.
Al bij al was het wel een leuke avond.

Nogmaals voor de eerste keer in mijn leven was ik bijna 8 uur aan een stuk op.

's Avonds terug thuis viel ik dan ook doodop in mijn nestje.

Ik had zelfs niet meer de fut om mijn vaste zitplaats op baasjes' schoot af te dwingen.

En dat wil wat zeggen. Dat is teken dat ik echt wel heeeeel moe was!

Het is bijna Kerstmis

Het is mijn allereerste kerst dit jaar!

Ik ben echt benieuwd wat er allemaal gaat gebeuren.

Bij ons begint kerstmis blijkbaar beneden in de gang.

Alle bewoners zetten daar een kaartje met hun wensen aan de andere bewoners.

Mijn baasjes doen natuurlijk mee.

Ook buiten is het nu volop kerstmis en 

overal duiken er kerststalletjes en echte stallen (!) op.

Ik heb mijn ideale woning gevonden! Perfect op mijn grootte.
In deze kerststal zou ik wel willen wonen, alleen al om alle voorbijgangers te kunnen verwelkomen.
Hallo, jij daar! Kom je geen kijkje nemen?

Binnen werd ik weer eens met open armen ontvangen!

Ik zag er ook een soortgenootje tussen.
Vreemd genoeg bleef die heel de tijd stokstijf zitten.

Hier moest ik mij toch nog eens lekker in vies spul kunnen rollen.

Hhhmmm. Heerlijke vogelkak.

In de vesten van Lier worden de blaadjes netjes van de weg geblazen.

Daarom ziet het er nu maar kaal uit.

Hoe zou zo'n wit tapijt nu zijn, waar mijn baasjes het vaak over hebben.
Dat schijnt nu niet te kunnen komen, omdat het niet koud genoeg is.

Laat mij a.u.b. met rust!
Ik ga een dutje doen.
Van al die drukte word ik moe.