Hondsdolheid

Hallo! Hier ben ik weer.

Hier zit ik op ons terrasje te zonnen.

Met mij gaat alles super goed, hoor!!!

Jullie kennen het verhaal : baasje druk => Momo geen PC-gebruik ...

We gaan nu en dan tussendoor nog wel eens een uitstapje doen met de auto.

Vorige zondag was het geen weer om een hond door te sturen.

Daarom bleef ik maar netjes in de auto zitten.
Baasje liep er wel door...

En ondertussen ben ik voor een tweede keer loops geweest.

Deze keer duurde het wat langer en was het wel ietsjes heviger dan de eerste keer.

Nu ben ik stilaan een echte dame aan het worden.

Ik ben een stuk kalmer en ook wat verdikt!

Jammer zal ik niet mee naar Japan kunnen met mijn baasjes.

Nee, we waren namelijk te laat met de spuitjes tegen hondsdolheid.

Stel je voor!

Nu en dan word ik wel eens heel dol, maar ziek ben ik niet!

Japan doet hier echter heel streng over en

ik zou een maand quarantaine riskeren.

Dan blijf ik nog liever thuis!

Er zijn al een heleboel kandidaten opgedoken,

die mij zouden willen bijhouden tijdens baasjes' afwezigheid.

Hum hum, ik ben benieuwd wie het gaat worden!!!
Ze moeten ook een PC hebben, zodat ik nu en dan met mijn baasjes kan skypen.

Deze zomer ga ik al eens hier en daar uittesten!

Dogsurvival

Beste Lezers,

Nu is het echt lang geleden dat ik nog een pootje geschreven heb.

Ja, baasje had het zo druk en ik mocht de PC niet gebruiken...

Het is ondertussen volop lente. Of zeg maar ZOMER!

Hier zit ik weer te genieten tussen mijn lievelingsbloempjes.

Baasje en ik gaan nog altijd naar school,
al is het met die mei-drukte wat minder regelmatig dan anders.

 Als er een beloning aan vast hangt,

voer ik de commando zo correct mogelijk uit.

Kijk maar! 

Vorige zondag zat het in onze buurt

vol soortgenootjes

voor een

DOGSURVIVAL

 Wat die allemaal moesten doen!

Samen met baasje door een pijp kruipen ...

 Over rollende tonnen kruipen ...

De stakker hierboven is er tussen gevallen!

Hier moesten de baasjes hun vriend in een kruiwagen zetten

en zo over een heuvel dragen ...

En toen kwamen we deze rakkers tegen!

 Schattig, niet?

 Maar die kleine was niet van de poes, hoor!

Wat blafte die en ging die te keer tegen mij!

Leverpastei

Beste vrienden!

Vorige zondag was het 3 weken geleden dat ik nog naar school was gegaan.

Wel ja, ik zat toch op hotel!

Dat was ook een hele ervaring.

Toch deed ik het op school uitstekend!

Ik liet mooi mijn tandjes zien en ...!

zelfs los (afgelijnd) liep ik gewillig naast baasje mee

tot aan de eindstreep en ...

liet ik mij probleemloos terug aanlijnen!

Wat vinden jullie daar van?!

Het geheim :

 LEVERPASTEI !!!

Hhhhmmmm.....!!!!!
Momenteel droom ik er trouwens van.
m(^+^)m
Hier is mijn tube!

Ook de meester was stomverbaasd

over de goede afloop van onze stunt.

Terug van weggeweest

Hallo Lieve Lezers!

Na een 9 dagen in het hondenpension te Zoersel

ben ik terug thuis!

Ik heb het daar goed gehad en ben gezond en wel.

Kijk zelf maar.

Mijn pels is nog altijd even mooi en ik ben niet vermagerd.

Terug thuis liep ik een beetje verloren rond of zat wat te dromen.

Maar nu ben ik het terug helemaal gewoon.

Eindelijk kan ik terug op mijn vertrouwde paadjes lopen...

Vrijuit over de weg lopen om met mijn balletje te spelen...

Met mijn snoetje in de zon baasje uitdagen...

Schop dan tegen die bal! Ik zal hem vangen.

Oh kijk! Mijn vriendje, de witte duif!

Lekker snuffelen aan vertrouwde bomen. 

Wie zou hier tijdens mijn afwezigheid allemaal voorbij gekomen zijn?

Voor het eerst alleen op hotel

Hier ben ik weer!

 Ik probeer vliegjes te vangen.

Vrijdag ga ik voor de allereerste keer in mijn leventje

alleen op hotel. Hoe zal dat zijn?!

Baasje heeft een goed hotel voor mij gevonden,

waar ik noch overdag noch 's nachts

achter tralies moet zitten.

Ze begint zich wel wat ongerust te maken

over hoe ik het ga vinden, want ze laten mij daar zo plots 9 dagen achter.

Er lopen 2 grote loebassen rond en nog wat klein grut.
Oh ja, en mensen natuurlijk, die lopen daar ook rond.
Gezellig boeltje, hoor!

In feite kijk ik er enorm naar uit.

Maar ik slaap zo graag! Zal ik daar nog wel tijd en plaats voor vinden?

Jammer kan ik daar geen foto's maken,

want baasjes hebben de camera mee op reis.

Nog maar wat genieten van de wandelingetjes langs de Nete

 en de toffe beesten die we onderweg tegenkomen.

 Wat voor raar gepluimte stapt daar door dat padje?

Hij heeft wel een leuke witte kraag!

 Moet je weten dat ik ginder - in mijn hotel  - vrij in de tuin mag stoeien met de bende.

 Dat is ook een groot pluspunt!

 Ga ik deze verdorde blaadjes en al dat gedoe hier niet missen?

Baasje zou graag met mij skypen vanuit het buitenland,

maar dat zal misschien niet lukken... 

Hm. Hier staan we op de markt in Lier. 

Die zal ik ook nog maar eens goed bekijken.

Vinden jullie dat ik hier op trek? Nee toch!

Dit is een wolf, geen vosje zoals ik wel eens word genoemd!

365 dagen

Lieve vrienden!

Sinds 29 maart dit jaar ben ik precies 365 dagen

geadopteerd in mijn nieuwe  familie.

Ik kan mijn oude roedel eerlijk gezegd al niet meer herinneren,

hoewel ik mijn mama en 2 broertjes wel graag eens terug zou zien.

 Zo zag ik er uit op de 365ste dag. 

Zoals je ziet, lig ik vredig languit

op mijn persoonlijke sofa.

Mijn hobby =  slapen !!!

Ik droom vooral van voorbije en toekomstige avontuurtjes.

Mijn tweede Canicross

Gisteren heb ik met baasje weer deelgenomen aan een Canicross.
Dat was de tweede keer.

Het was in Merchtem (Peizegem) te doen.

Leuk parcours! Zo zigzag tussen de fruitbomen.
Alleen had ik helemaal geen zin om te lopen!

Toch zeker niet in de richting weg van baasje Yuki.
We hadden het parcours in de voormiddag al wandelend gedaan
en dat vond ik al genoeg.

Het viel niet mee voor baasje.
Ze heeft mij namelijk meerdere malen moeten dragen...

Na afloop was ze dan ook niet tevreden van mijn prestatie.
Ik snap helemaal de bedoeling niet van dat geloop.
Gewoon vrij hard rond crossen
- zoals overlaatst in de school -
dat doe ik veel liever!!!

's Avonds was ik weer muilaf
en geraakte nog amper uit mijn mandje
om mijn laatste plasje te gaan plegen.
Vanmorgen had ik een lopende neus
en heb ik op het einde van de wandeling gal overgegeven.
Baasje begint het nu te begrijpen :
Het is allemaal nog wat vermoeiend en te veel voor mij.
Wacht maar tot ik de smaak te pakken krijg van dat lopen,
dan zal ze mij niet meer kunnen bijbenen!