Drie weken huisarrest

Dit is verschrikkelijk nieuws!

Ik heb 3 weken huisarrest gekregen van de juf in de school en

moest stande pede terug nestwaarts keren.

Het was ook wel lastig in de klas.

Door die vieze, natte regen kon ik niet goed op mijn billetjes gaan zitten.
Dat is daar vanachter nogal gevoelig nu.
Als jij ook een teefje bent, zal je dat wel begrijpen.

Na de commando "Zit!" van baasje deed ik eventjes of ik ging zitten en

ging dan weer onmiddellijk terug rechtstaan.

Maar ik kreeg geen snoepjes, omdat ik de commando niet goed uitvoerde.

Daar werd ik boos en ongeduldig van.

Baasje en ik stonden beiden ongelukkig in de druipende regen rond te draaien.

Toen baasje het probleem aan de juf uitlegde, moesten we nog
direct vertrekken ook. Echt niet leuk, hoor!

Volgens de juf ben ik nu al loops en mag ik niet meer
in aanraking komen met de jongens.

Is dat nu niet wat overdreven?

Ze reageerden zelfs helemaal niet op mij!

Volgens onze juf komt dat omdat dat nog snotneuzen zijn.

De shift na ons zijn volwassen reutjes en dat schijnt dan
een ander verhaal te zijn! Die stomme mannen toch.

Wij zijn dan maar met hangende oren naar huis afgedropen.

Kijk. Zo ziet mijn achterste er nu uit als ik recht sta.
Daar is toch niets aantrekkelijks aan, zeg nu zelf!

't Valt wel op!

Volgende week word ik voor de eerste keer loops!

Nu is het zeker dat ik een echte juffrouw aan het worden ben!

Ik was nog maar net 8 maanden en baasjes merkten toevallig
enkele rode vlekjes op de vloer...

Eerst vroegen ze zich af  wat het was, maar omdat ik in de buurt was,

begon er meteen een belletje te rinkelen.

Baasje checkte snel (dat was wel wat vernederend) en ja hoor,

het kwam wel degelijk van mij.

Die druppels heb ik meteen zelf opgekuist, want ik ben een heel proper meisje!

Het was veel vroeger dan ze verwacht hadden,

alhoewel ik de laatste tijd weer wat afstandelijk deed 's avonds.

Zoals toen ik mijn tandjes aan het wisselen was, 

ging ik 's avonds liever al vroeg in mijn slaaphuisje liggen.

Dat doe ik anders nooit.

Normaal kruip ik graag nog even op baasjes' schoot,

vooral als ze juist rustig, gezellig in de zetel zit.

Nu kan ik niet zo goed meer op mijn billetjes gaan zitten.

Mijn muisje is nu heel groot en opgezwollen.

 Ik zit er voortdurend aan te likken,

maar hopelijk merkt niemand het.

Als ik aan het wandelen ben,

valt het wel op, die grote zwarte plek op mijn achterste.

Een beetje uitdagend, schijnt het te zijn.

Maar wat kan ik daar nu aan doen!

Daarom dus dat die jongens zo raar deden de laatste tijd.

Al dat gesnuffel en gelik aan mijn achterste,

wij vonden dat niet meer normaal!!!

Dat belooft...

Momo is bijna 8 maanden!

Oef!!! Het is gelukt!

Nu mijn Japans baasje terug 'thuis' is, heeft die voor mijn Belgisch baasje een nieuwe computer geinstaleerd en kan ik eindelijk weer fotootjes op mijn blog zetten.

Morgen is het mijn 8ste vermaanddag.

Kijk maar eens hoe groot ik weeral ben geworden.

Baasje, speel nu toch met mij!!! Ik vraag het je toch lief!

Hier sta ik nu wel op mijn achterste pootjes.

Dat doe ik om mijn baasje te verleiden om samen met mijn touw te spelen.

Nu mijn landgenoot terug is, 

doe ik weer leuke wandelingen vol avontuurtjes.

Hier loop ik over een rond bruggetje.
Als het rood geschilderd zou geweest zijn,
dan zou je zeker denken dat ik in Japan was.

Ik ben heel behendig in het springen over omgevallen boomstammen!

Vorige zondag waren we in Zandhoven bij de windmolen.

Hier moest ik voor een hondenhuifkar poseren.
Niets voor mij hoor, zo'n ding!
Dat is dwangarbeid. Daar doe ik niet aan mee.
Arme Patrash!

Hier sta ik voor een mooie paardenkar versierd met bloemen.
Dat ziet er al beter uit.

Nu is het tijd voor een lekkere pint en wat snoepjes!

 "Kijk, net een vosje!" hoor ik roepen. Ja, ik heb nu een spitse neus.

Bericht zonder foto's...

Vandaag is het precies een maand geleden dat ik nog eens in mijn blog gekropen ben.

Mijn Japans baasje zit in Japan en ondertussen heeft mijn gebruikelijke computer het begeven. Alleen daarmee kan ik fotootjes in deze blog plakken.
Nog een weekje en hij is er terug om het grote ding te repareren.

Met mij gaat het anders prima, hoor!

Belgisch baasje is bij mij gebleven en onlangs kregen we mijn stamboom thuis.

Daar zitten wel wat Amerikanen tussen.
Vreemd want zo groot ben ik niet.
Toch ben ik een rasechte Japanse shiba inu !

Ik ben nu 7,5 maand oud.

We gaan nog steeds naar school op zondag.
Ik ken de weg al wat en als we in de buurt komen, jank ik van vreugde.
Half augustus had een juf gezegd dat ik naar de juniors mocht, maar een week later zei een andere juf dat dat nog te vroeg was. Nu ben ik nog steeds 'pre-junior', maar dat kan mij geen barst schelen, hoor. Bij de juniors zouden we er toch weer een half uurtje vroegen moeten zijn. Voor mij is dat geen probleem,
maar baasje zit graag wat langer aan de zondagochtendkoffietafel.
Dus moet ik nog wat geduld uitoefenen.
Ik houd jullie op de hoogte!
Tot schrijfs!!!

Momo in het Groothertogdom Luxemburg

Ziezo! Hier ben ik weer.

Ik ben weer eens naar het buitenland geweest.
Deze keer naar Luxemburg.
Wat was het daar mooi!!!
Al die natuur.

Voor het eerst heb ik in een hotel geslapen.
Zie je mijn bench van in de auto daar in de hotelkamer staan? Naast het bed van mijn baasjes! Dat is iets dat ik thuis niet kan! Thuis slaap ik altijd alleen in een ijzeren kooi...

Er was een lift, maar die was zo smal dat we soms liever met de trap naar beneden gingen.
Dat is trouwens een uitstekende oefening voor mij! Ik durf nu al allerlei trappen op en af, hoor!

Luxemburg is heel mooi met haar valleien!

Maar soms kijk ik toch liever van tussen de ballustrade...! 

In de stad Luxemburg waren er enorm veel olifanten.
Die stonden gelukkig allemaal stokstijf, dus kon ik het wel eens wagen
om tussen hun poten te gaan zitten.

Gelukkig waren er ook beweeglijke beesten te besnuffelen!
Bekijk deze magere Piet met zijn wespentaille maar eens goed.
Die had ten minste ook interesse in MIJ.

Zo'n paadjes, daar loop ik graag op!

Ook al iets dat ik thuis niet mag : boven op een bank staan.

 Ja ja, in alle opzichten was het een hele leuke reis!

Hopelijk doen we dat nog in de toekomst.

Vandaag ben ik precies 6 maanden oud!

Herkennen jullie mij op de foto?

Vergelijk maar eens met de foto rechts boven op deze blog!

Precies 6 maanden geleden werd ik geboren.
Ik weeg nu 6,3 kg.

Ondertussen ben ik al een 4-tal maanden bij mijn 'nieuwe' baasjes.

Mijn oude roedel kan ik mij al niet meer herinneren,

zo lang lijkt het al geleden.

Ik heb ook zoveel nieuwe dingen gezien en geleerd op 4 maanden.
Mijn melktandjes zijn er ook allemaal uit nu.
Sommige tanden moeten nog wel wat groter worden.

6 augustus was nog maar 5 minuutjes ingegaan

en mijn baasjes begonnen mijn 6de vermaanddag

al uitbundig te vieren met pintjes.
Ze hadden MIJ beter een taart of zoiets gegeven.

Kijk maar eens wat voor een stevig gebit ik nu al heb.

Maar ik kan ook nog altijd gek doen als een puppy, hoor!

Eventjes de aandacht van baasje trekken met een baby-pose...

Pootje bijten...

Heb ik geen guitige blik?

Dollen in de mand met mijn beertje...

Mijn achterste uit de mand steken alsof ik er niet meer in kan!

Zo zot mogelijk doen om de aandacht te trekken.

Ik word steeds doller. En wat vind je van mijn gele ogen? 

Op de foto's staat 7 augustus als datum,
maar dat komt door het feit dat ik
een Japanse camera gebruik.
Die staat al wat voor op de tijd!

Momo in Nederland

Vorige week, toen we in Peer logeerden,

hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt

om eens naar Nederland te gaan...!

Het was zo warm dat in de tuin zitten

geen optie was en binnen zitten al even min.

Dus we trokken er maar eens op uit.

Het leukst vond ik ons bezoekje in Stevensweert.

Daar werd ik eerst met open armen ontvangen.

En daarna zijn we naar de vaart gegaan.

Daar kwam ik een nieuw vriendinnetje tegen,

Miyo, een leuke black-and-tan shiba inu!

In begin zag ze er niet zo tevreden uit,

maar toen ze zag hoe lief ik wel was,

ging het veel beter en hebben we zelfs samen kunnen stoeien.

 En wat was dat een dappere, zech!

Die sprong zomaar achter een stokje in het water

om het terug naar haar baasje te kunnen brengen.

Daar moet ik nog heel wat van leren!

Het toeval wil dat wij alletwee uit Lommel komen. 

Wel niet uit dezelfde roedel.

  

Later zijn we ook nog naar Thorn gegaan.

Daar hebben we een goede pint gedronken

alvorens terug naar Peer te keren.

Het was die dag stikheet.

Zoals je kan zien, is er geen foto bij

waarop ik mijn schattig muiltje dicht houd.

Mijn tongetje ging iedere keer weer ver buiten hangen,

bijna tot op de grond.